Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2013

Καλημέρα, Εαυτέ...

"Αφύπνιση"...πολλούς τους τρομάζει η λέξη ίσως. Άλλους, πιο συνειδητοποιημένους, τους κάνει να χαμογελούν εσωτερικά. Τι αφύπνιση, θα σου πούν με δυσπιστία. Πάντως όχι αυτή που καλώς ή κακώς έχεις από φόβο αρνητικά αποτυπωμένη στο μυαλό σου, θα τους απαντήσεις. Έχει να κάνει με θρησκεία; Θα σε ρωτήσουν... Όχι. Έχει να κάνει με μια διαφορετική στάση απέναντι στη ζωή, θα τους απαντήσεις.
Και πως το πετυχαίνεις;...

Μόνος, με βοήθεια και καθοδήγηση, πολλές είναι οι επιλογές. Αυτό που έχει σημασία είναι να βρεις το μονοπάτι σου. Το προσωπικό σου μονοπάτι, που θα σε βοηθήσει να πορευθείς ευτυχισμένος. Και στο τέλος, ακολουθώντας τη ροή, θα βλέπεις τα πάντα γύρω σου να αλλάζουν και να ομορφαίνουν! Ίσως είναι λίγο δύσκολο να γίνουν κατανοητά όσα γράφω. Είναι ούτως ή άλλως δύσκολο να αποτυπωθούν με κάποιο τρόπο. 

Το EL, εδώ και αρκετό καιρό, υπηρετεί πιστά αυτό το σκοπό και όσους προσπαθούν να τον πετύχουν και ζητούν βοήθεια. Πραγματικά, παράδεισος. Ο χώρος είναι φτιαγμένος με τόση αγάπη από την Ελένη και την Ελευθερία (ειλικρινά μπράβο σας) , που με το που πατάς το πόδι σου είναι σαν να φεύγουν από πάνω σου 150 κιλά αρνητικών συναισθημάτων: άγχος, φόβοι και έγνοιες της καθημερινότητας. Νιώθεις πως μπορείς να αναπνεύσεις. Και δε σου κάνει καρδιά να φύγεις, ακόμα κι αν έχει τελειώσει ο διαλογισμός ή η θεραπεία σου. Ρίξε μια ματιά στο χώρο και βγάλε τα συμπεράσματά σου, πραγματικά αξίζει λίγα λεπτά προσοχής...Διαφήμιση ξε-διαφήμιση, αυτή είναι η αλήθεια... (δες το σάιτ εδώ) 

Πριν ξεκινήσω την αναζήτηση του προσωπικού μου μονοπατιού, όλα ακούγονταν γελοιότητες στα αφτιά μου. Θες εγωισμός; Θες φόβος για το διαφορετικό; Άγνοια; Μπορείς να το πεις όπως θέλεις. Το αποτέλεσμα είναι ότι έχει υπάρξει μια ριζική αλλαγή στη ζωή μου, σε όλα. Φανερή και σε εμένα αλλά και στους γύρω μου. Αν ασχοληθείς λίγο με τον εαυτό σου, μπορείς να κάνεις θαύματα...κρίμα που οι καθημερινοί ρυθμοί μας έχουν κάνει να "ξεχνάμε" να ακούμε το σώμα μας και τα θέλω του...ποτέ δεν είναι αργά όμως για μια νεα αρχή. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Φιλική e-συμβουλή: Ψαξ'το. Γενικά. Και δε θα βγεις χαμένος...



~Λ~

Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2013

Anathema - "Untouchable" (part 2) 



"Why I should feel this way?
Why I should feel this way?
Why I should feel the same?"


 Από εκείνες τις βραδιές που κάτι -ή κάποιος- για ένα παράξενο λόγο, σου λείπει...



"Is something I cannot say
Is something I cannot say
Is something I can't explain"


Από εκείνες τις βραδιές που  θες τόσα να (σου) παραδεχτείς...αλλά δε μπορείς.



"I feel you
Outside at the edge of my life
I see you
Walk by at the edge of my sight"


Από εκείνες τις βραδιές που νιώθεις, νιώθεις δυο μάτια να σε κοιτάζουν...να παρακολουθούν τις κινήσεις σου... αλλά εσύ, συνεχίζεις να προσποιείσαι ότι δεν υπάρχει τίποτα.


"Why I should follow my heart?
Why I should follow my heart?
Why I should fall apart?"



Από εκείνες τις βραδιές που αναρωτιέσαι για όσα αποφάσισες ή δεν αποφάσισες να κάνεις.


"Why I should follow my dreams?
Why I should follow my dreams?
Why I should be at peace?"


 Από εκείνες τις βραδιές που τα φαντάσματά σου ξυπνάνε.


"I feel you
Outside at the edge of my life
I see you
Walk by at the edge of my sight"


Από εκείνες τις βραδιές... είναι και η σημερινή.


"I had to let you go
To the setting sun
I had to let you go
And find a way back home"


Από εκείνες τις βραδιές που η αναζήτηση της ασφάλειας νικά τη θέληση για ουσιαστική αναζήτηση.



"When I dream all I see is you
When I dream all I see is.."


Από εκείνες τις βραδιές που σου έρχονται στο μυαλό παλιές κουβέντες.



"I never seen a light that's so bright
I never seen a light that's so bright"


Από εκείνες τις βραδιές που πιστεύεις πως αξίζει να μιλήσεις, αλλά ταυτόχρονα αναρωτιέσαι...αν δεν αξίζει, τι;


"I never seen a light that's so bright
Blinded by the light that's inside
Blinded by the light that's inside
Blinded by the light that's inside you"


Από εκείνες τις βραδιές που δε θα αφήσουν σημάδια. Που θα ξεπλυθούν με το πρώτο φως της ημέρας.

Καληνύχτα.



~Λ~