Συναισθήματα...

Πόση θλίψη να χωράει σε δυο ειλικρινή μάτια; Λένε πως στο βλέμμα πάντα βλέπεις την αλήθεια. Όμως υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν να κρύβουν καλά μέσα τους τον πόνο... Σε ξεγελούν. Ξεγελούν ακόμα και τον ίδιο τους τον εαυτό! Μεγάλη τέχνη αλλά και κατάρα συνάμα, το να θάβεις μέσα σου συναισθήματα περιμένοντας να νεκρώσουν. Δεν νεκρώνουν ποτέ! Μαραίνονται, αλλά πάντα υπάρχουν εκεί να σου θυμίζουν ότι κάποτε τα έκρυψες πριν καλά καλά τα νιώσεις. Φοβήθηκες να τα νιώσεις. Για να μην δεις τον εαυτό σου να λυγίζει. Για να μη σε δουν οι άλλοι να λυγίζεις. Γιατί είσαι από εκείνους τους ανθρώπους που, σου φαίνεται αδιανόητο να διατυμπανίζεις αυτά που σε απασχολούν, μόνο και μόνο για να "ζήσουν" τη θλίψη σου και οι άλλοι για σένα. Ποτέ σου δεν κατάλαβες αυτούς τους ανθρώπους... Τους Βλέπεις συνεχώς που αυτοαποκαλούνται αδύναμοι ζητώντας λύση στα προβλήματά τους από τρίτους, μάλλον προσοχή θα το έλεγες εσύ κι όχι λύση, ενώ εκείνοι δεν κάνουν τίποτα για να βοηθηθούν. Σου θυμίζουν ένα σκύλο που συνεχώς κανει κύκλους γύρω απ'τον εαυτό του προσπαθώντας μάταια να φτάσει την ουρά του... Μα κάνει κύκλους και κατευθύνεται προς έναν στόχο αδύνατο να επιτευχθεί! Πως γίνεται; Πως μπορούν; Αφού εσύ μπορείς καταβάλλοντας μεγάλες προσπάθειες να σταθείς μόνος σου στα πόδια σου, εκείνοι γιατί ισχυρίζονται πως δεν μπορούν, αποσκοπώντας κατά τη γνώμη σου στην πιο "εύκολη λύση";

Στην τελική, αρχίζεις κι αναρωτιέσαι...Μήπως κάνεις εσύ κάτι λάθος; Μήπως κάτι δεν πάει καλά; Γιατί να επιλέγεις να "θάβεις" ό,τι σε απασχολεί μόνο και μόνο για να μη φανείς αδύναμος; Μήπως για να πείσεις μέχρι και τον ίδιο σου τον εαυτό πως όλα πάνε, ή θα πάνε καλα;... Πολλά "μήπως", πολλά "γιατί"... "Αν"... Αν προτιμούσες να ζήσεις και να νιώσεις όλα όσα αισθάνεσαι, όπως τους αξίζουν; Γιατί, τα συναισθήματά σου είναι εσύ! Αξίσουν τόσα πολλά! Αυτά σε κάνουν όλα όσα είσαι. Είσαι όμοιος με τον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι και με τον τρόπο που επιλέγεις να ζήσεις τα πράγματα που συμβαίνουν γύρω σου. Τα συναισθήματα είναι χιλιάδες μικρά θαύματα που συμβαίνουν γύρω μας συνεχώς, και συμβαίνουν στον καθένα διαφορετικά απο τους υπόλοιπους! Από την έκπληξη που θα νιώσεις όταν σου προσφέρουν ένα δώρο ή με τη γέννηση ενός μωρού, μέχρι τον πόνο που θα βιώσεις με έναν χωρισμό ή με το θάνατο κάποιου αγαπημένου σου προσώπου. Είσαι ένας μοναδικός άνθρωπος, μία ξεχωριστή οντότητα. Όλα όσα αντιλαμβάνεσαι, ο τρόπος με τον οποίο τα αντιλαμβάνεσαι, καθημερινά σε "χτίζουν"...Μην επιλέγεις λοιπόν να ζεις με πάθος μόνο τα καλά! Γιατί είσαι ασυζητητί άνθρωπος παθιασμένος με τη ζωή! Μην προσπαθείς να καλύπτεις όλα όσα σε πονούν... Ζήσε! Χωρίς να φτάνεις στο άλλο άκρο, της μεμψημοιρίας και της λεγόμενης "κλάψας". Αφου θεωρείς πως, όταν ανοίγεσαι και ξεσπάς με κάτι αρνητικό που σου έχει συμβεί, μοιάζεις αδύναμος στα μάτια των άλλων, δεν είναι ανάγκη αν δεν το θες να φανερώσεις τα συναισθήματά σου μπροστά τους. Αρκεί να τα ζήσεις εσύ. Για 'σένα. Για να μπορέσεις στο μέλλον να τα αφήσεις πίσω, και γυρίζοντας κάποτε νοερά σ'αυτά να νιώθεις μια γλυκιά μελαγχολία. Και όχι φόβο και αδυναμία στο να έρθεις αντιμέτωπος μαζί τους!

Γιατί η ζωή καμιά φορά πληγώνει μέχρι και τους πιο δυνατούς. Για να μπορέσεις όμως να συνεχίσεις ανοδικά την πορεία σου σε αυτή, έχοντας την πιο θετική στάση που θα μπορούσες να φανταστείς πως θα είχες ποτέ, πρέπει να ζείς την κάθε σου στιγμή. Είτε καλή, είτε κακή... Όχι με υπερβολή, αλλά με πάθος! Κάθε τί που νιώθεις, είναι ευλογία. Θετικό συναίσθημα ή όχι, είναι κομμάτι του εαυτού σου, του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο γύρω σου! Μην το αφήνεις στην άκρη. Γιατί όλα αυτά στο τέλος συνθέτουν μια μεγάλη και μακριά αλυσίδα. Δεν θέλεις να έρθει η στιγμή που θα ψάχνεις να βρείς τα "χαμένα κομμάτια" της. Η αλυσίδα της ζωής πρέπει να είναι μια, ενιαία, χωρίς κενά! Βρες τα λάθη σου, απολογήσου στον εαυτό σου και σε όσους κρίνεις απαραίτητο για τα σφάλματα του παρελθόντος, ξεπέρασε τις τύψεις που ίσως κουβαλάς ακόμα μέσα σου για κάποια πράγματα, ξεπέρασε όλους σου τους φόβους... Η αλυσίδα αυτή είναι ο δικός σου κόσμος... Μην τον αφήσεις να διαλυθεί σε μικρότερα κομμάτια... Μην αφήνεις κενά στη ζωή σου, μην παραλείπεις να αισθανθείς μέχρι και πιο μικρά ή και τα πιο άσχημα! Μην τα κρύβεις με την ελπίδα πως μια μερα ως δια μαγείας θα ανοίξεις το ντουλαπάκι της ψυχής σου και θα έχουν εξαφανιστεί... Μην φοβάσαι να νιώσεις! Νιώσε όχι μόνο τα καλά, αλλά και τα κακά! Όλα αυτά, είσαι εσύ... Ζήσε τα, στο κάθε λεπτό, στην κάθε στιγμή. Μην τα προσπερνάς! Τίποτα μην προσπερνάς! Μέσα απ'αυτά θα μάθεις πολλά. Όλα κάποιο λόγο έχουν που συμβαίνουν, όλα για κάποιο λόγο γίνονται, όλα κάποιο μάθημα έχουν να σε διδάξουν. Αρκεί να είσαι προσεκτικός και να μην αφήνεις τίποτα να πηγαίνει χαμένο!

Όλα τα θαύματα του κόσμου είναι συγκεντρωμένα μέσα σου και περιγράφονται με μια μόνο λέξη: "συναισθήματα"...



~L~