Δευτέρα 16 Ιουνίου 2014
Πλάι σου.
Τι σου' λαχε να θυμηθείς τραγούδια περασμένα
Τι να το κάνεις θα σου πω όσο κι αν με ρωτάς
Αν τ' όνειρο που αγάπησες σ' οδήγησε στο ψέμα
Αφού το απαρνήθηκες για πολλοστή φορά.
Μέσα στα μάτια σου οι καημοί καράβια αραγμένα
Ερείπεια φαντάσματα μιας άλλης μας ζωής
Τότε που οι δυο καρδούλα μου δαμάζαμε δαιμόνια
Μα παίρνοντάς τους τη ζωή χαθήκαμε κι εμείς.
Όσο κι αν λες καλύτερα να είμαστε πια χώρια
Ό,τι κι αν λες και ας πονώ τη μάχη θα νικώ
Μόνο μου πάντα μέλημα τα μάτια μου όταν κλείνω
Ειν' το πρωί τα μάτια σου να βλέπω σαν ξυπνώ.
Πλάγιασα με τους φόβους σου και γίνανε δικοί μου
Ένιωσα μέσα στην καρδιά το δάκρυ που κυλά
Όταν μελαγχολείς, κι εγώ ο παρατηρητής σου
Που μάταια κατηγορείς πως δε σε ξέρω πια.
Μη τη φοβάσαι τη σιωπή κάτσε και άκουσέ την
Πάντοτε κάτι θα σου πει αν την αφουγκραστείς
Αφού μιλάει αληθινά και μέσα στην ψυχή σου
Με λόγια που αντιλαλούν στις πιο κρυφές γωνιές.
Όσα κι αν έρθουν μάτια μου μη φοβηθείς το φως σου
Αυτό που κρύβεις μέσα σου να μη το βρεί κανεις
Άστο να βγεί ν' αναδυθεί και στάσου τώρα μπρος μου
Οι δυο ν' ανέβουμε ψηλά σαν άγγελοι θνητοί.
~Λ~
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)


Ξημέρωμα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜενεξεδένια θάλασσα
με του ήλιου το πυρόχρωμα στο δέρμα σου.
Να σε αγγίξω θέλω.
Να πάρω χρώμα απ' την παλέτα σου.
Να πω πως έζησα όπως ήθελα.
Μαζί σου.
:)
ΑπάντησηΔιαγραφή