Midnight Ballerina

Ψυχρές κι απόμακρες ή όχι, εγώ κλείνω στη Μήτρα σου όλη μου τη Ζωή.

Κι ας μη το ξέρεις. Ας μη το έμαθες. Ας μη θες να το γνωρίζεις.

Πάντα γέμιζα και ακόμα συνεχίζω να γεμίζω περιστασιακά, το γαλάζιο μουσικό κουτί που μου έκανες δώρο όταν επέστρεψες από ένα σου ταξίδι κάποτε, ένα από τα πολλά, απ’ αυτά που πάντα χαιρόσουν να κάνεις και λυπόσουν στην επιστροφή… αναμνήσεις, δικές μου, προσωπικές και ιδιαίτερες, μιας ζωής που δεν ρώτησες ποτέ να σου εξιστορήσω. Μαθαίνοντας αποσπασματικά κομμάτια της, κι αυτά από σπόντες του αέρα, πάντοτε έπαιρνες το μέρος των άλλων...σαν κάτι να πάλευε να μας κερδίσει και τις δυο πάντοτε, από χρόνια, συνεχώς, ακούραστα, χωρίς να χάνει αφορμές. Όπως η τρικυμία η χημεία μας, ίσως γι' αυτό κι εσύ το διάλεξες στο χρώμα της θάλασσας. 

Ήμουν παιδί! Σε χρειαζόμουν με ένα τρόπο που μόνο εσύ μπορούσες να μου προσφέρεις, όμως δε θέλησες να ανακαλύψεις ποτέ. Αγγίζοντας βολικές εξερευνημένες και ακίνδυνες πλευρές σου, πίστευες πως η προσπάθειά σου αυτή ήταν υπέρβαση κανονική και περίσσευε, παρουσιάζοντας ένα στερεότυπο αλέκιαστο που ο κόσμος θα επικροτούσε με ζήλο. Δε ρίσκαρες να έρθεις πιο κοντά, λες και θα ξεσκόνιζα με τα παιδικά μου δάχτυλα κάτι από τον βαθιά ριζωμένο εγωισμό σου. Συνεχίζω να είμαι Παιδί, δίνοντάς σου ευκαιρίες -ανεκμετάλλευτες- ξανά και ξανά, να με κερδίσεις...ακόμα φοβάσαι.

Δεν άλλαξα ποτέ κουτί. Μετά από τόσα χρόνια, ποτέ. Ακόμα κι αν δεν θυμάσαι ότι ήταν δώρο δικό σου, που μου προσέφερες όταν γύρισες σχεδιάζοντας και αναμένοντας για την επομένή σου δια-φυγή από την προσωπική μας φυλακή.

Σ’αγαπώ.

Ούτε εγώ σου το είπα ποτέ. Και δεν ξέρω αν μπορώ να το κάνω. Αν το αντέχω.

Θα ήθελα όμως να το ήξερες, έτσι όπως μοναδικά πιάνεις και τις σπόντες του αέρα, για να το θυμάσαι σε όλη σου τη ζωή...σε όλη τη διάσταση της Ύπαρξής σου, ακόμα κι αν το πάτημα των δακτύλων μου στα πλήκτρα αυτής της λέξης αφήνει πικρό σημάδι από τα δάκρυά μου πάνω τους, σε μια προσωπική -πραγματική- υπέρβαση Εαυτού, που, αγγίζοντάς τα διστακτικά, επιχειρώ να σου μεταφέρω με μια κρυφή, τρελή, τηλεπαθητική ελπίδα, τα πιο βαθιά θαμμένα μου συναισθήματα για 'σένα.

~Λ~