Και Μπήκαμε Στο 2012

Απόγευμα Πέμπτης...

Για κάποιο λόγο οδηγήθηκα εδώ, στο προσωπικό μου καταφύγιο. Αυτη τη στιγμή θα έπρεπε να κάνω εργασία -ναι, θεωρητικά πάντα. Αλλά δεν.
[Να σημειώσω εδώ, ότι αυτό, που δε μπορώ να ελένξω το ίδιο μου το μυαλό και τις σκέψεις μου και αντί να κάνω τις δουλειές μου ασχολούμαι με οτιδήποτε άλλο, πολύ με νευριάζει ώρες ώρες.]Σκέφτομαι τα όσα έγιναν τις προηγούμενες ημέρες, σκέφτομαι όσα από αυτά θα έπρεπε να συζητηθούν αλλά δεν συζητήθηκαν. Σχεδόν αποτεφρωμένα συναισθήματα, που μάταια προσπαθούμε να κρυφτούμε πίσω από τη διαφάνεια της καλοντυμένης γύμνιας τους. Και άντε να μπουν τα πράγματα μετά σε μια σειρά. Όταν ξέρεις πως κάτι εκκρεμεί. Κάτι δεν έχει βρει το δρόμο του. Κάτι (σου) λείπει...

Το 2012 μπήκε σχεδόν δραματικά θα έλεγα. Το καλημέρα του καινούριου χρόνου αιφνιδιαστικό,ενδοσκοπικό και μοναχικό. Όχι μίζερο, αλλά ασυνήθιστο. Σαν να πλανάσαι μόνος στην ομίχλη, ανάμεσα σε ψυχές που έχουν κάτι να σου ψιθυρίσουν. Μια τέτοια αίσθηση άφησε. Δεν άργησε να δώσει και τα σημάδια του... σημάδια αλλαγής. Σαν να λέει, πρέπει να κάνεις κάτι. Σαν να ταρακουνάει το είναι σου και να φωνάζει μες το μυαλό σου, σταμάτα να γράφεις τα ωραία σου παραμύθια σε τρίτο πρόσωπο και ξεκίνα να γράφεις στο πρώτο ενικό. Προσγείωση. Τέρμα οι τάσεις φυγής και αποφυγής όσων σε βαραίνουν... Αντιμετώπισε τους φόβους σου πρόσωπο με πρόσωπο.

Και ένα μήνυμα στα πρώτα λεπτά του νέου έτους που με έκανε να κλάψω.
Μόνο που δεν ήταν κλάμα στεναχώριας, ήταν κλάμα απελευθέρωσης. Μετά από τόσα χρόνια γύρισαν επιτέλους οι μαγνήτες στη σωστή τους θέση, τώρα πια έλκουν ο ένας τον άλλον. Και η δύναμή τους είναι μεγάλη. Δε θα γυρίσει ποτέ ξανά κανείς την πλάτη του στον άλλο, δε θα υπάρξει απώθηση. Η λέξη "αγαπώ" φωτίστηκε και απέκτησε νόημα. Όχι ερωτικό, αλλά θαλπωρικό και παντοτινό.
Εσύ πρέπει να έβαλες το χεράκι σου -όπου και να'σαι, σ'ευχαριστώ.

Συνεχίζουμε (οκ, πρωτο ενικο -συνεχιΖΩ {θα το συνηθίσω εν καιρώ}) με αισιοδοξία, και κυρίως, με την υποστήριξη λατρεμένων μου προσώπων που έκαναν αναπάντεχα την επανεμφάνισή τους από τις πρώτες κιόλας στιγμές του νέου έτους -βάζοντας σταδιακά τα πράγματα σε μια τάξη, όσο κι αν δεν το περίμενα. Νομίζω πως ο κύκλος που άνοιξε θα κυλίσει και θα κλείσει στο τέλος πολύ θετικά. Το εύχομαι δηλαδή.

Καλή μας χρονιά!



~Λ~